Geleenbeek en Rode Beek

Daar waar Limburg aan de westgrens wordt geflankeerd door de machtige Maas, stromen aan de oostgrens de Geleenbeek en de Rode Beek (en de Rodebach op Duits grondgebied) vanuit Parkstad via de Westelijke Mijnstreek en Midden-Limburg nagenoeg zij aan zij in noordelijke richting. Omdat deze beken het water van talloze zijtakken afvoeren, vormen zij een belangrijke zoniet de belangrijkste verbindende schakel in de waterhuishouding binnen onze provinciegrenzen. Om deze stroomgebieden te optimaliseren, worden zij via het Beekdalenproject in de periode 2005-2015 integraal verlengd én gerenatureerd. Daardoor kronkelen de Geleenbeek en Rode Beek in toenemende mate weer als vanouds door het landschap, waarbij de oevers zich op een natuurlijke wijze mogen ontwikkelen en het aanpalende beekdal wordt omgetoverd tot een waardevolle biotoop voor plant en dier. Dit alles leidt gestaag tot een recreatief eldorado waarvan de mens met respect voor alles wat groeit en bloeit in volle teugen kan en mag genieten. Met de realisatie van het project vormen de Geleenbeek en Rode Beek bovendien een waardevolle schakel in de Ecologische Hoofdstructuur (EHS). Deze EHS loopt van de Hoge Veluwe, langs de Limburgse oostgrens naar de Eifel.